Een Staffordshire Bull Terriėr

Die Niemand Wilde Hebben

 

 

EIGELIJK ZOU HIJ WORDEN AFGEMAAKT MAAR GELUKKIG WERDEN ZIJN UITZONDERLIJKE TALENTEN NOG NET OP TIJD ONTDEKT DOOR EEN NEW YORKSE POLITIEAGENT

    

In het Asiel

Na een blik op het dier in de kleine kooi van het asiel wist Hans Williamson met al zijn 1 meter 95 en 116 kilo dat hij zijn gelijke had gevonden. De zwarte ogen van de hond keken hem zonder angst en zeer uitdagend aan. Die hond die wil je niet !, zei een verzorger. Niets dan grote problemen. Ik ben een politie man, en dat was Hans Williamson zijn reactie, problemen zijn mijn werk. Wel dit dier is niet bepaald teruggebracht door een oud dametje. Deze hond was wel de leider van een verwilderde meute. Niemand wil dit dier nu nog hebben. En de verzorger wees naar de deur van het vertrek waar de dieren werden afgemaakt. Hans keek op het kaartje dat aan de kooi was bevestigd: Staffordshire Bull Terriėr, of mogelijke kruising van een Staffordshire Bull Terriėr met gelijkwaardig ras soort. Naam mogelijk King. Die meteen  gromde en ontblootte zijn glanzende witte tanden. Rond zijn nek stond het vettige haar rechtop, waardoor zijn grote kop nog groter leek. Van het prikkelbare soort, King ? vroeg Hans, Hij nam een handdoek uit een papieren zak, rolde hem op en zwaaide er langzaam mee boven en voor de kooi. KING staarde als gebiologeerd naar de handdoek.

            

   Embleem gekregen voor King. 

Toen Hans hem dichter bij hield, haalde de hond uit en beet met zijn krachtige kaken in het zware ijzerdraad. Ik zei toch, zei de verzorger, veel te wild. Doe maar open, zei Hans. " Grapje zeker ?? " Doe nu maar, het gaat wel goed, De verzorger schudde zijn hoofd, maakte de kooi alleen los van het slot, en deed toen snel een stap naar achteren. Hans ging op zijn hurken zitten en bevond zich nu op ooghoogte met King. De hond keek gespannen toe en gromde achterin zijn keel. Brave hond zei Hans en dat met een zachte stem, terwijl hij het hek langzaam opende. Voorzichtig stak hij zijn hand uit, met de palm omlaag. De hond snuffelde eraan. Daarna bood de Agent hem de opgerolde handdoek aan. King had het ding onmiddellijk te pakken. En binnen enkele seconde was het veranderd in een hoopje rafels. Hans stapte achteruit en liet King uit de kooi. De verzorger vluchten en drukte zich toen plat tegen de muur. Ben je helemaal gek geworden?? King sprong naar buiten. Zijn ogen gleden onmiddellijk langs de doodsbenauwde verzorger en richten zich toen op Hans, die een andere opgerolde handdoek door de gang wierp. De hond schoot erals een raket achteraan.

 

Het asiel waar King zat

Halverwege gleed hij uit op de geboende vloer. Hij knalde met zijn rug tegen de muur aan het eind. Maar hij had de handdoek vloog als een pijl terug naar Hans. Die heeft pit, dacht Hans de politie, terwijl ze touwtrekken om de handdoek. Daarna probeerde hij King aan de handdoek terug in zijn kooi te trekken. Maar onmiddellijk sloten de enorme kaken van de hond zich om zijn onderarm. Goed jij wint, zei Hans op verzoende toon. Je -wordt niet graag gecommandeerd. Wel ik ook niet. Langzaam reikte hij met zijn vrije hand naar de handdoek en wierp hem de kooi in. Alsof hij wilde zeggen; Waag dat niet nog een keer ! even verhoogde King de druk op Hans arm voordat hij los liet. Toen stapte hij, uit zichzelf, de kooi weer binnen. Hou die hond even voor me vast, zei Hans Williamson tegen de met grote ogen toekijkende verzorger. Ik kom terug om hem op te halen. Op het zelfde moment dat Hans Williamson op die winderige dag in maart 1993 het asiel in manhattan verliet, sloegen de twijfels al toe. Het is krankzinnig. Hoe weet ik nou dat die hond me niet aan stukken rijt, net als die handdoeken?

 

 

 

King

Hij dacht terug aan zijn vorige viervoeter partner - een prachtige, licht - gekleurde golden Retriever met de naam Berco, jaren en jaren waren Hans Williamson en deze Berco onafscheidelijk geweest. Overdag patrouilleerde ze samen door de stad zowel overdag en 'avonds gingen ze samen naar huis. Maar toen gebeurde het ondenkbare. Hans die bijna dag en nacht met Berco samen was ontwikkelde een ernstige allergie. Hij werd duizelig en kortademig. Hij kreeg last van hevige hoestbuien en zijn gezicht zwol op tot zijn ogen enkel nog spleetjes waren. Hij wist dat hij in die toestand een gevaar voor anderen kon worden. Tot zijn grote verdriet zag Hans Williamson zich genoodzaakt Berco elders onder te brengen. Binnen enkele maanden was de hond dood. Hans Williamson kreeg een baan bij de politie van New York en kwam kort daarna bijna om het leven toen hij een verkeersslachtoffer uit een exploderende auto sleepte. Twee dagen later richtte de verdachte van een overval een geweer op Hans Williamson zijn hoofd. De tijd stond stil, terwijl Hans op de knal wachtte. Hij hoorde een klik - maar het geweer ketsen. Op dat moment begon Hans te overwegen om de dienst te verlaten. Ik kan het gewoon niet meer aan zei hij tegen zijn chef.

       

 

  

Vriendje van king

Zou je weer niet met honden willen werken ?? vroeg de commissaris. Mijn vrouw kan niet tegen haren, loog hij. Williamson had zijn baas nooit verteld waarom hij zijn honden had weg gedaan.. Wel zei zijn baas en narcotica dan ? Die honden gaan niet mee naar huis. Je neemt ze mee voor een dienst van acht uur en dan gaan ze terug naar hun kennel. Zo blijf hun reukvermogen het scherps. Wel is dat zo ? Op die manier zou hij het weer kunnen wagen - als hij de juiste hond kon vinden. Nu dacht hij: Misschien ben ik wel gestoord - maar volgens mij is die woeste hond uit het asiel die Staffordshire Bull Terriėr een supersmeris.

 

 

 

 

 

 

 Hans Williamson

Hans Williamson begon onmiddellijk met de training van King in het hondencentrum van de politie. Daar stond een trainingsmuur van 1 , 5 meter hoog en 9 meter lang, die wel een aantal vallen`` bevatte - kleine holten bedekt met karton. In een ervan had Hans Kings opgerolde handdoek verstopt, nadat hij die van een heroļnegeur had voorzien, zou de hond hem op de geur kunnen vinden ? King zag er ongeļnteresseerd uit toen Hans hem aan zijn wurgband naar de muur bracht. Hij hoorde een geluid in de bosjes en begon, woedend te blaffen, in die richting te trekken. De andere honden in de kennel blaften luidkeels mee. Af, schreeuwde Hans boven het kabaal uit. Kun je dat beest niet stil houden Williamson ? riep een andere politieman vanuit de deur van de kantoorkeet op het terrein. Daarna vroeg hij nieuwsgierig: hoe doet ie` it ? `` Uitstekend, zei Hans Williamson vol vertrouwen. Kom op, fluisterde hij King toe, en zet me hier niet voor schut !! Zoek die handdoek ! Maar King trok Hans mee naar het verste eind van de muur en begon aan een lege val te krabben. Wat je maar uitstekend noemt, smaalde de andere politieman. Er moeten hier nog wat druks in zitten, legde Hans uit, maar hij geloofde het zelf maar half.

 

 

Drugs

Nadat de politieman was vertrokken, zei Hans : Luister King, we gaan een stukje wandelen en dan is het mooi geweest voor vandaag. Terwijl Hans Williamson met King door de straten van Brooklyn liep, moest hij denken aan zijn eigen opleiding met honden, de fokker had erop gehamerd dat een hondenbaas of hondentrainer constant met zijn viervoetige pupil moet praten om een vertrouwensrelatie op te bouwen. Maar wat moet je tegen een hond zeggen ? Vertel hem maar over je eigen leven, had de fokker geantwoord. En dat was precies wat Hans nu deed. Berco was kleiner dan jij, King, maar een heel stuk mooier, zei Hans. Maar jij wint het van hem als het om taaiheid gaat. En Hans knielde en pakte de enorme kop van de hond tussen zijn handen. Luister vriend, ik ben al eens een paar honden kwijtgeraakt en dat zal me geen tweede keer gebeuren. Ik geloof in jou. Maar je moet niet langer spelletjes met me spelen !

 

 

Hans op zijn werk 

Een nieuwe HOND ? De narcotica - rechercheur stond voor een flatgebouw waarvan een woning doorzocht moest worden, te wachten. Ja Ja antwoordde Hans nerveus. Hij heet King. De hond zag er armzaliger uit dan ooit. Hij had zijn linkeroor bezeerd, waardoor het slapjes zijwaarts bungelde. Maar zijn andere oor stond fier omhoog. Zijn tong hing uit zijn bek en dat gaf hem een onnozel uiterlijk. De rechercheur keek sceptisch. Wij hebben hier twee uur gezocht en totaal niets gevonden. Dus als jij en die King van je zover zijn..... Twee weken eerder was King geslaagd voor zijn laatste test, zij het op het nippertje. Hij had drugs gevonden die de trainers hadden verstopt, maar daarbij met het grootste genoegen een oude matras aan stukken gescheurd. Nu moest hij voor het eerst echt aan het werk. De hond holde de trappen van het gebouw op en trok Hans mee.  Williamson ging de woning binnen en King sprong opgewonden voor hem uit, en twee jonge verdachten zaten op hun gemak aan de keukentafel pizza te eten. He hou die hond in bedwang, zei een van hen. King doorzocht de woonkamer en de slaapkamer. Terug in de keuken begon hij te grommen en te huilen. Terwijl de mannen aan de tafel gespannen toekeken, liep hij naar de oven waarin de pizza stond en krabbelde aan de deur. Pizza - hond, grinnikte een van de mannen. Gegeneerd leidde Hans King naar de kasjes en de koelkast, maar de hond bleef trekken in de richting van de oven.

 

    King op jacht naar drugs

Dat is het dan wel, zuchten de rechercheur. Jullie hebben mazzel, deze keer. Hans bedank voor je hulp, maar Hans probeerde King over de linoleumvloer mee te sleuren, maar stopte abrupt. King haat pizza, dacht hij. Hij opende de ovendeur en haalde het deksel van de pizzadoos. Daar hebben we al gekeken, zei de rechercheur. King krabde weer aan de deur, en opeens wist Hans wat er aan de hand was. Hij vroeg de rechercheur de ovendeur losschroeven. Op het zelfde moment ging een van de verdachte ervandoor. En toen ! King sprong achter hem aan en legde hem met een beuk van zijn enorme kop neer. Daarna ging hij grommend voor hem staan. De rechercheur haalde de deur uit elkaar. En achter de isolatielaag zaten zakjes wit poeder verborgen. De rechercheur keek naar de voorraad, maar vooral naar King en naar de twee mannen. Heeft er iemand zin in parmezaanse kaas ?''

 

  

Hans Williamson

Binnen de kortste keren stond King bekend als de hond met de griezelig goede neus. Hij deed zijn werk op vliegvelden , in havens en huizen. Nucule hoeveelheden drugs zetten de hond op het spoor van dubbele wanden, verborgen luiken, vacuüm gezogen  plastic zakken in vacuüm gezogen zakjes onder de zeep. In de jaren daarop ontdekte King duizenden kilo's verdovende middelen. Maar zijn grootste vangst zou komen op 23 januari 1994. Het betrof toen een gewoon uitziende vrachtwagen met ingebouwde opslagruimtes onder de korte, vlakke laadvloer. Goed oplettende agenten hadden de chauffeur en een vriend vermoedelijke drugsdealers - aangehouden. De vrachtwagen was in beslag genomen. Ik weet zeker dat er wat inzit, zei de rechercheur die het onderzoek leiden, terwijl hij op de laadvloer sloeg. Maar we kunnen die kerels niet eeuwig vast blijven houden. Haal King er maar bij * En ja hoor een half uur later stopte een donkerblauwe bestelbus voor het politiebureau. Hans Williamson stapte uit en opende de laadklep, King blafte opgewonden en kwispelde met zijn staart** Ha die King hoe gaat het er mee ?? zeiden de agenten en ze gingen naar hem toe ter begroeting. De hond sprong op om de vriendschappelijke aaien over zijn kop in ontvangst te nemen. Daarna liep hij langzaam om de verdachte vrachtwagen heen snuffelde. En ja hoor bij het achterste gedeelte bleef hij plotseling staan, ging toen op zijn achterpoten staan en maakte luid jankend een dansje.

 

   

Vrachtwagen met drugs

Bellen om toestemming

Het moet ergens in de laadvloer zitten, zei Hans. Nadat de benodigde toestemming was verkregen, werd er begonnen met het doorzagen van de laadvloer. Terwijl de officier van justitie nerveus op en neer liep, sneden de mannen zich een weg door de eerste laag metaal heen  Niets?  Niets.  De officier van justitie fronste.** Weten jullie zeker dat er iets in zit ? Ik weet het niet zei een gespannen kijkende rechercheur. ** Hans Williamson ?? Hans trok zijn schouders op. Wel als King zegt dat het er is, dan is het er. En ze snede door nog meer lagen staal heen en uiteindelijk kwam een verborgen luik te voorschijn. En daaronder lagen, over heel de lengte van de laadvloer, zakken vol met cocaine. Het ging hierom 192 kilo met een straatwaarde van 20 miljoen dollar, een van de grootste drugsvangsten in de geschiedenis van New York. En Hans aaide King over zijn grote kop en duwde het slap hangende oor naar achteren, huilde een beetje en zei goed gedaan, maf beest. De rest van de dag ben je vrij. En zei dat terwijl hij een opgerolde handdoek ophield, wij gaan weer eens fijn samen spelen hé !!

 

         

 

          

King

Gigantische drugsvangst door New yorkse politiehond !! luidde de kop in Canine Koerier, het grootste politie honden blad, van de Amerikaanse politie. Op dit moment geldt King de Stafford nog altijd als de beste drugshond van New York, En dat terwijl hij begon als * de hond die niemand wilde hebben* zoals New Yorks Dagblad uitdrukte. Hans Williamson is nog steeds elke dag met King op jacht - alleen heeft hij nu de gouden rechercheurpenning op zijn overhemd zitten. Hij geeft trainingen in het hele land en doceert criminologie. En als een agent in opleiding hem vraagt hoe je een hond zodanig kunt africhten dat hij een tweede King zou kunnen worden, dan zegt Hans; Je kunt vrijwel elke hond veranderen in een goede politiehond.

*** Maar King ? ***  Wel die heeft mijn eigen leven veranderd.  

Zo'n hond kom je maar een keer in je leven tegen.

 

Spreek voor zich.

 

 

---------   Lees ook de volgende verhalen aandachtig door. ----------

      

 

Dasher    Wintwister

 

 

Copyright ©   Dutch Kenstaff Staffordshire Bull Terriėrs  ® Alle rechten voorbehouden